We waren in België van 18 december 2015 tot 6 januari 2016.

 

Het waren heel drukke dagen want al onze vrienden wilden ons na een lange afwezigheid nog eens ontmoeten.

Het was prettig om iedereen nog eens terug te zien en om bij een hapje en een drankje wat bij te praten over onze avonturen in Furudal en onze reis naar IJsland.

Wijzelf waren ook benieuwd wat iedereen de afgelopen maanden had meegemaakt.

Op 30 december werd ons eerste kleinkind geboren :

LEWIS, 3,3 kg en 50 cm lang.

DSC00070

 

Op 3 januari zweefde onze hond Biebel drie dagen tussen leven en dood.
Hij had 80 gram chocolade (86 % pure, zwarte, bittere chocolade) opgegeten.

40 gram is voor een gemiddelde hond reeds fataal en het was zielig om Biebel met een infuus en een nekkap in een kooi bij de dierenarts Animo achter te laten.

Hij had nog nooit in een hok of een kooi gezeten.

Bij Animo hebben ze hem heel goed verzorgd want na een shock, een allergische reactie, hevige koorts gevolgd door een felle temperatuursdaling spartelde Biebel er gelukkig door.

Thuis kreeg hij van ons allen een luxe verwenbeurt en werd ALLE chocolade goed weggestopt.

Terug naar Furudal

Lotje had voor een verrassing gezorgd.

Ooit had ik eens luidop gedroomd om een overtocht te maken in een luxe suite en nu Biebel in België bleef omdat het in Zweden te koud is, boekte ze zonder mijn weten een

 S K Y L I G H T    P A N O R A M A     H U T

 

Wat een verrassing.

Luxe tot het uiterste :

een hostesse wachtte ons op in de beveiligde VIP ruimte en bleef tot onze beschikking om al onze wensen te vervullen.

De bar was voorzien van alle soorten wijnen en bier, fruit, snoepjes, chocolaatjes, enz.

In de gang was dubbel zo breed en er lag dubbeldik tapijt.

De kleur was minder.  Ik had liever meer blauw en zwart gezien.

 

DSC00162

 

DSC00164

 

DSC00187

DSC00177

 

Zelfs Kai mocht mee genieten van de dranken van de bar.

 

 

 

Zo wil ik wel elke keer overvaren maar mijn pensioentje kan dat niet trekken.

 

10 januari 2016

Het is nu  ´s nachts – 18 graden en overdag stijgt de temperatuur naar min 7.

Het is zonnig en er ligt veel sneeuw.  Het is heerlijk om buiten te lopen.

Vandaag zal er wel nog minstens 20 cm sneeuw bijvallen.

Dus nu nog vlug wat sneeuw ruimen want morgen komt er dubbel zo veel bij.

DSC00195

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC00211

 

16 januari

Deze nacht was het MIN 34 graden Celsius.  Zo koud is het hier sedert lange tijd niet meer geweest.

Je voelt de koude gewoon door de muren en de vloer van het huis komen.

Nu weet ik wat BITTERRRRRRRRKOUD betekent.

Langzaam aan stijgt het kwik overdag naar min 24 graden C.

Onze  verwarming draait op volle toeren : pelletsbrander + twee open haarden + warme lucht blazers

Het is mijn verjaardag en Lotje bakt wat taarten want de buren komen op bezoek.

DSC00232DSC00243

 

 

 

 

DSC00242

 

Ondertussen maak ik de open haard schoon, schep de as in een plastieken zak en terwijl ik naar buiten ga, smeulen nog enkele onopgemerkte brokken as door het plastiek en vallen op het parket.

resultaat : doorgebrande plekken op de vloer en Lotje héél, héél KWAAD

DSC00233

 

DSC00236

 

Bij het bijvullen van de pelletskachel stel ik wat later vast dat in het lokaal waar de brander staat het min 8 graden Celsius is.  Normaal is het hier ongeveer + 12 graden.

De bijverwarming is ´s nachts uitgevallen en in enkele uren zijn alle buizen bevroren.  Het ijs zett uit en er gesprongen twee buizen.  Ijs is blijkbaar zeer sterk want de buizen zijn van massief koper.

DSC00245

Gelukkig kwam de loodgieter onmiddellijk.  Dat is echt on-Zweeds.

Na anderhalf uur zwoegen en ontdooien hadden we terug warm water.

Was het nu omdat het mijn verjaardag was, of door de taart van Lotje, maar hij vroeg voor de hele herstelling amper 55 Euro (verplaatsing, werk en materiaal inbegrepen)

Het was een verjaardag om niet snel meer te vergeten.

Deze lente zal ik hier en daar toch wat extra isolatie moeten aanbrengen.

18 januari

Het was deze nacht maar de helft zo koud : min 16 graden C.

Het heeft ongeveer twee centimeter gesneeuwd, het is zonnig, helder blauwe lucht en de temperatuur stijgt overdag tot min 5 graden C.

Ideaal om te skiën.

Kai en ik beleven een vader-zoon dag op de skipiste in Orsa Grönklitt.

Op de piste waren er ´s morgens  amper 10 skiërs en na de middag hadden we de hele afdaling voor ons alleen.

Best zo want na 5 jaar zonder skiën kon ik de vrije ruimte goed gebruiken om mijn bochten te maken.  Carven is voor de volgende keer.  Nu heb ik al mijn energie en evenwicht nodig om rechtop te blijven.

Na twee uur hou ik het voor bekeken en zoek de warmte op terwijl Kai nog wat verder doorgaat met snowboarden.

Mijn lichaam wilt niet meer mee.  Mijn heupen en knieën zijn stram aan het worden.

Ik voel me een oude knar.

Lotje en ik besluiten lid te worden van de plaatselijke fitnessclub.

Vorig jaar waren de toestellen voorbehouden voor de spelers van het ijshockeyteam, maar nu ze geen eerste ploeg meer hebben, moeten ze extra inkomsten halen uit lidgelden van de fitnessclub.

Ik heb me ondertussen ingeschreven voor een cursus viool.  Op 10 februari begin ik.

26 januari

Lotje is ondertussen ook verjaard.

De temperaturen slaan hier op hol.  Van min 34 vorige week naar PLUS 5 vandaag.

De sneeuw is aan het smelten en je kan op het bevroren meer overal wakken zien.

Deze nacht zal het vriezen, dus wordt het morgen overal een ijsbaan.

Ik heb al de ijzers voor onder de schoenen klaargezet en het zand en grind, om overal te strooien, werden uit de kelder gehaald.

Overmorgen ontmoeten we in Stockholm Inge en Nico uit Koolkerke.  Samen zullen we het ABBA museum bezoeken.

Zondag rijden we naar Lapland waar in Jokkmokk de hele week de Samen feest vieren met een markt, bezienswaardigheden en tal van wedstrijden.

—————————-

 

31 januari 

Rendieren langs de weg.

DSC00260

 

 

4.-slider-2016_jokkmokksmarknad-

 

Jokkmokk is DE stad van de Samen.

Van 04 februari tot 06 februari houden ze hier hun jaarlijks volksfeest met een folkloremarkt waar de Samen uit heel Lapland hun waren aanbieden om te verkopen of te ruilen.

Lapland is geen staat op zich maar beslaat het noordelijk deel van Noorwegen, Zweden, Finland en Kola (een schiereiland in het uiterste noorwesten van Rusland).

Dit jaar vieren de Samen hun 411 ste samenkomst sinds 1605 en staan de festiviteiten in het teken van

M I D V I N T E R    P Å    P O L C I R K L E N

Jokkmokk ligt bijna helemaal in het Noorden van Zweden, voorbij de Poolcirkel.  Op meer dan 3000 km van België.  Het vriest hier van oktober tot mei.

Nu is het  hier min 24 * C.

jokkmokk2

Wij, Ann, Lotje, Reinhart en ik zijn hier al van maandag en kunnen alzo zien hoe de markt langzaam aan opgebouwd wordt.

DSC00428           DSC00421

DSC00423

Aan de nummerplaten van de auto´s,mobilhomes en autocars zien we dat half Europa hier toestroomt : Zweden uiteraard, Noorwegen, Finland, Duitsland, Nederland, Frankrijk, Engeland, Rusland, België, enz.

01 februari 2016

Ping ping doet de gsm van Lotje en op het scherm verschijnt : Reinhart verjaart vandaag.

Dus zingen en kussen :  HURRA  HURRA  HURRA  HURRA

Ann trakteert met champagne terwijl Reinhart geniet.

DSC00283

 

Nu het nog stil is voor de storm, ze verwachten hier in het kleine stadje wel 75,000 bezoekers, leidt Ann ons naar de verschillende ateliers waar tin, goud en leder worden verwerkt, naar vernissages vol kunstwerken en naar haar geliefkoosde restaurantjes waar we ons tegoed doen aan rijk gevulde soep met zalm, rendierenvlees, , semlor (gevulde koeken met slagroom en amandel) en Zweedse wafels met hjortronsylt (de Ferrari onder de confituur).

 

DSC00381   DSC00386     DSC00374

 

´s Avonds bezochten we de oude handelsmarkt.

 

DSC00328  DSC00320

We waren wat te vroeg voor het spektakel en besloten ons wat op te warmen met een bakje koffie.  Blijkbaar hadden ze een plotse inval van vier Belgen niet verwacht want er was maar koffie voor twee klanten en voor nieuwe troost moesten we wel meer dan een half uur wachten.  We deelden dan maar onze kopjes.

Een Saam vertelde ondertussen het verhaal van de birkenstok en de oorsprong van het woord Jokkmokk wat grond van de jacht op vis betekent in het oud Samisch : Jåhkåmåhkke

Toen het tijd was voor de rest van de koffie werd de blokhut gesloten want het spektakel ging beginnen.  Met andere woorden, geen koffie.  Zweden op z´n best.

[stel je dat eens voor aan onze kust.  Je bestelt op een terrasje 4 koffies en ze hebben er maar 2.  Op de rest moet je een half uur wachten.  Na 25 minuten moet je dan weg want de zaak sluit]

Het spektakel begon met wat joik gezang, getingel van tinnen kommen, een vertelseltje over weet ik wat, wat heen en weer gooien met sneeuw, een bosnimf met verlichte haartooi, iets mysterieus in het bos en met dans, zang en gitaarmuziek.

Zelf moesten we ook meedoen met dansen en joiken.

Nadien kregen we één of ander berkenbrouwsel aangeboden.  Iedereen vond het lekker maar mij smaakte het vies.  Ik betrouw deze bosbewoners en lichtaanbieders niet.  Voor hetzelfde geld drinken we een bedwelmend mengsel en weten we morgen niet meer wat we vanavond allemaal uitgespookt hebben.

Het was wel leuk en bijzonder intrigerend.  Ik kan me best voorstellen dat duizend jaar geleden, een volk dat geloofde in trollen, geesten, heksen en sagen, angstig kon worden gemaakt door oerklanken en vreemde lichtverschijnsels in het bos.

DSC00353

 

DSC00458

 

 

Samen met de hoofdman van de Samische bevolking van Jokkmokk, Koning Harald, stapten we met fakkels in een optocht naar het centrum van de stad om het volksfeest officieel te openen.

Kung Harald, een boom van een vent
die je beter te vriend houdt

DSC00435

 

04 februari

In de hoofdstraat en bijna alle zijstraten van de dorpskern staan honderden kraampjes gevuld met alles wat er ook maar iets met de Samen te maken heeft : gesculpteerde messen, handwerk van armbandjes, handtassen, riemen, ringen, kettingen, schilderijen tot trommels toe, gegrilde worsten, zalm en rendierenvlees, en alles wat je tegen de barre koude kan beschermen : mutsen, wanten, kleren en schoenen in pels, zelfs ondergoed in alle soorten stof.  Niets sexy,maar wel om warm te houden wat niet mag bevriezen.

Gewoon een markt zoals een markt moet zijn met proevertjes voor alleman.

jokkmokk 1

 

jokkmokk6                       jokkmokk3

 

Heel bijzonder zijn de rendierenraces.

Rendieren die eerst kalm aan de kant staan te grazen, worden plots wilde, oncontroleerbare beesten wanneer ze voor een houten slee worden gespannen.  Met minder dan vier sterke volwassenen houd je dan zo´n winterdier niet in bedwang.

DSC00562

DSC00536         DSC00533

De deelnemers, Zweedse VIP´s en mensen uit het publiek, liggen amper neer op de arrenslee als plots de race begint en hun rendier als een woesteling vooruit schiet.

 

jokkmokk7     DSC00558

 

Onder luid gejoel van de toeschouwers maken de dieren een ronde en aan de aankomst smijten hun hoeders van zonet zich met lijf en leden op de aanstormende arrenslee.  Een niet-ongevaarlijke opdracht want de rendieren blijven doordraven tot in het publiek toe.

DSC00559    DSC00588

 

Wat verderop kan je op het bevroren meer een tocht maken met de hondenslee.

DSC00619

Terwijl de ouders genieten van het spektakel spelen de kinderen, goed ingeduffeld, bij MIN 24* C in de sneeuw.

DSC00651

 

Wat mij bijzonder op valt is dat de Samen met een waardigheid en gratie hun afkomst vereren.  Trots dragen ze hun nationale klederdracht, onvertogen spreken ze hun onverstaanbaar taaltje en onbelemmerd zingen en joiken ze over het leven van hun voorouders, hun trektochten in onherbergzaam Laponia en over de rendieren die hen meer dan 6000 jaar geleden hielpen overleven.

DSC00642               DSC00668

Al meer dan 400 jaar strijden ze tegen de verdrukking van de Zweedse overheid, tegen het afnemen van hun land en water en tegen de oprukkende industrie die tuk is op de rijkdom van hun land en hen terugdringt naar te kleine beschermde gebieden.

Op zondag 07 februari proberen Ann en Reinhart hun sneeuwschoenen uit in het Nationaal Park van  Mudus en Sarek.

DSC00674      DSC00693

08 februari

Terug naar Furudal.  De “vakantie” is voorbij.

Het was een mooie week vol nieuwigheden, weetjes en cultuur.

EN ………..Club Brugge heeft tweemaal gewonnen van KAA Gent.

De tattoo van Lotje en Ilse deed zijn werk als talisman.

We rijden de laatste 100 km door een felle, hevige sneeuwstorm.

“thuis” is het plus 3 en bijna alle sneeuw is gesmolten.

Volgende week beloven ze terug hevige vrieskou en meer sneeuw.

 

10 februari 2016

Ik volg mijn eerste vioolles.

Van de leraar krijg ik een viool te leen.

We zijn met acht leerlingen (volwassenen).

Na een uurtje oefenen om op de juiste manier je viool en je strijkstok vast te nemen, was de les gedaan en we hadden zelfs geen enkele noot gespeeld.

De volgende dagen zoek ik op internet wat vioollessen op voor beginners en start ik met wat eenvoudige notenleer.

Alle dagen oefen ik minstens één uur.  Het is soms niet aan te horen wat een gejank uit de viool komt.  Maar het betert elke keer.

Hoewel het een cursus is voor beginners verdenk ik na drie lessen er mijn medeleerlingen van al heel wat ervaring te hebben in vioolspelen. Want wanneer de leraar een liedje opnoemt , dat ik helemaal niet ken, spelen de meesten dat vlotjes en spontaan  mee.

20 februari 2016

Vanavond gaan we naar Skattungbyn waar een lokale vereniging een salsa avond inricht.

De “By stuga” waar de lessen doorgaan kan men het best vergelijken met een parochiezaaltje ergens in een oud Vlaams dorpje : een ingang vol kapstokken, overal houten lambrisering, een houten parketvloer, een oude vooroorlogse ventilator om wat verse lucht binnen te brengen, een oude keuken, en stoelen op een rij langs de muur.

Ze spelen hier waarschijnlijk ook films want een ietwat gekreukeld wit doek hangt op het einde van de zaal aan de muur.

We kenden er niemand en voelden ons wel muurbloempjes wachtend op een eerste dans.

Langzaam vulde de zaal tot we zeker met 50 dansers waren.

We waren amper met 5 mannen.  De rest was een allegaartje van geiten-wollen-sokken tot alternatieven gekleed in een donkerblauwe jurk met grasgroene nylonkousen of een oud bruin bomma kleed met een bloemenmotief.  Was ik singel, een lief zou ik hier niet zoeken.

Marcos, een Cubaan uit Orsa die Noors met Zweeds mengde doorspekt met  hier en daar wat Engels,  leerde ons salsa dansen.  Aan vrouwelijk aandacht had hij geen gebrek.  Iedereen wilde met hem dansen, de oudsten eerst.

danskurs-skattungbyn-bystuga-lyran-februari-2014

Na 2 uur salsa´n, stelde een meisje in een zwart danskleed uit de jaren 1900 met melkwitte benen, een smakelijk vegetarisch buffet voor.

Het was een welgekomen moment van rust want ondertussen het werd zeer warm in de zaal en hier en daar kon iemand wel wat deo gebruiken.

Voor amper 30 kronen per bord deden we ons te goed aan allerlei koude exotische gerechten van guacamole, gemengde sla, rijst, peulvruchten tot fruitsalades toe.

Nadien speelde een orkest een paar zuidamerikaanse liedjes.  Ze kenden volgens mij maar twee liedjes want “Quantenamera” speelden ze wel vier keer.  En de melodie is blijkbaar een rumba en geen salsa.  Maar wie maalt daar nu om.

Het was een ouderwetse bijeenkomst maar we hebben ons rot geamuseerd.

Iedereen was vriendelijk en niemand was blijkbaar beschaamd om zijn danskwaliteiten.

We hebben ons alvast ingeschreven voor een Ierse avond vol folk en riverdance met een aangepast buffet.

Zaterdag 27 februari

“Vosje”  belde nog eens. Hij is de enigste collega van het werk waar ik nog contact mee heb.  We maakten alvast een afspraak voor mei.

Vandaag begint de Vasaloppet week.  Dat is de grootste langlaufwedstrijd ter wereld.

Een ganse week zijn er verschillende wedstrijden voor vrouwen, kinderen en families met op zondag 06 maart dé grote VASALOPPET :  een langlauftocht van 90 km van Sälen tot Mora.

De eerste wedstrijd hield men in 1922 waar van de 136 inschrijvingen er 116 de eindmeet haalden.  De snelsten deden er toen meer dan 7 uur over.

Nu doen er minstens 16.000 langlaufers mee.  De snelste tijd ooit was 3 uur 38 minuten. Dat is bijna aan  25 km/uur gemiddeld.

 

 

 

 

vasaloppet

MAART – APRIL – MEI – JUNI – JULI – AUGUSTUS

Deze maanden zijn allemaal een beetje zoals de vorige jaren.

In maart beginnen ze hier in Zweden al uit te kijken naar de eerste zon en wat warmere dagen.  We worden de sneeuw wat beu.

In april smelt de eerste sneeuw, ontdooit ons meer en drijven er enorme ijsschotsen met de stroom mee.

We helpen onze buur Åke met 100 kubiek hout : klieven en stapelen.  Åke denkt altijd dat hij ziek zal worden en je hebt dan beter een grote voorraad.

Eind april nemen we afscheid van de winter en verwelkomen we de lente met een groot vuur.  Aan de bootklub wordt al het verzamelde hout ontstoken.  Er is koffie, the, frisdranken en hotdogs.  Geen alcohol. Een would-be-discjockey probeert wat sfeer te brengen.

Dagen later smeult het vuur nog na.

In mei brachten ze ons brandhout en na drie dagen hard labeur lag de 15 kubiek op zijn plaats.  Klaar om twee jaar te drogen.

We vieren in Brugge het kampioenschap van Club Brugge met Ilse en Marc, die ervoor gezorgd hebben dat we gratis naar de topmatch met Anderlecht konden kijken.

EEN TOPPRESTATIE VAN ILSE

Terug in Zweden begin ik eind mei met een kleine moestuin, doch de grond is pas 5 cm diep ontdooid.  Het spitten moet wachten tot juni.

In juni herschilderen we wat afgebladerde verf.

Samen met mijn schoonzonen Miguel en Gianni bouwden we een loopbrug en aanlegplaats voor mijn boot.

Mijn klein boontje, Lewis, kwam twee weken langs, samen met zijn mama en papa.

Lutske was hier ook enkele weken.

In juli en augustus hadden we een een leuke en aangename tijd met onze gasten.

We leerden onze vrienden en familieleden nog wat beter kennen.

In juli was het nog schitterend weer, maar augustus viel een beetje tegen.

Reinhart liet ons wat kunst na in onze tuin.  Ik heb alle schilderwerken bewaard.  Je weet maar nooit wat in de toekomst een echte Maddock waard kan zijn.

In september kwamen Brenda en Henk op bezoek.  We hadden ze vier jaar niet meer gezien en hun twee zonen zou ik nooit meer herkend hebben.  Echte kerels zijn het geworden.

Op zondag bezochten we Stiftsgården en zijn kerk.

In de kerk zongen twee vrouwen met een pianist achter het altaar.  We zeiden elkaar vriendelijk goeiendag.

Henk werd plots een beetje bleek omdat hij meende de Eurosongwinnares Carola te herkennen.  (Noot : in 1983 was ze derde en in 1991 won ze.)

Ik twijfelde nog.  Ik ken Carola van op tv en hier leek ze wat kleiner en ouder.

Onversaagd stoof hij naar het altaar, begon plots naar zijn hart te grijpen en wees naar de hemel.

Brenda en ik verstonden er niets van.

Hij wenkte Lotje voor hulp.

Na een gezellige babbel en wat zoenen, kwam hij dolgelukkig terug.  HET WAS CAROLA.

De resterende uren van deze zondag kon hij enkel nog praten over Carola : hoe mooi ze wel niet is, hoe goed ze wel niet kan zingen, hoe goed ze wel niet kan zoenen, hoe vriendelijk ze wel niet is, ……… tot Brenda hem eventjes terug naar de aarde brengt.  Gedaan met zweven.

In oktober vertrokken we zelf eens op reis.

In 50 dagen de wereld rond : New Zealand – Zuid-Korea en New York.

2017

Net zoals vorig jaar was het begin januari  bitterkoud.  Het werd hier´s nachts wel min 33 graden.  Zonder een lange onderbroek kan je niet buiten lopen.

Raar maar waar, ook de temperaturen hebben last van opvliegers.  De ene dag vriest het hier min 30 en de volgende dag stijgt de tempertuuur vlotjes tot naar  min 17 en vervolgens schommelt het kwik rond het vriespunt.

Laat je echter niet verrassen want bij de eerste volle maan samen met een wolkenloze hemel wordt het terug bitter koud.

In Februari was het amper min 1.  Te warm voor Zweden.

Het heeft dit jaar ook nog maar twee keer gesneeuwd en overal is het hier spekglad door smeltende sneeuw dat ´s nachts weer een beetje aan vriest.

ZWEDEN GAAT ER OP ACHTERUIT

In Furudal is de Handelsbank verhuisd naar Rättvik.  Een bankautomaat hebben we niet en we moeten dus 40 km rijden om cash geld af te halen.

Vele buurtbewoners klagen om de verdwenen hulppost en bank.

In Mora verdwenen verschillende winkels waarvan ALHENS één der grootste is.

Je kan deze keten vergelijken met de INNO (nu Kaufhaus) in België.

In Rättvik kon je vorig jaar tal van kursussen volgen : schilderen, houtbewerken, muziekspelen, talen leren, enz.

Nu moet je daarvoor 100 km ver rijden.

FEBRUARI

Ilse en Marc brachten ons een bezoek en samen volgden we een ijshockey wedstrijd van LEKSAND IF.  Leksand heeft dezelfde kleuren als Club Brugge, dus ……..

De Tegera Arena biedt plaats aan 7500 supporters.

 

lif2lif1

 

De ploeg staat derde laatste en moet dringend punten sprokkelen om een testmatch (om niet te zakken naar een lagere klasse) te vermijden.  Ze wonnen gelukkig dankzij een ijzersterke keeper met 2 – 1.

We reden ook  naar Sälen naar de startplaats van de grootste en langste langlaufwedstrijd,  de “Vasaloppet” en zochten een geschikte spotplaats voor de wedstrijd van 5 maart.

Hier in Mora begint de Vasaloppetkoorts te stijgen.  De wedstrijdweek nadert en er moet nog van alles in orde gebracht worden.  De tent, met plaats voor minstens 5000 bezoekers, staat er ondertussen en de aankomstplaats vraagt nog wat timmerwerk.

De temperaturen gaan overdag naar plus 5.  De sneeuw smelt en wordt ´s nachts, door de vriestemperaturen, een gladde ijspiste.

Dagelijk komen drie hertjes, een moeder met twee jongen, tot bij ons huis.  Lotje zorgt dan voor een lekkere maaltijd : in stukken gesneden wortelen, appels, patatjes en sla.

Ze zijn heel bang en schichtig en bij het minste geluid nemen ze de benen.

MAART 2017

Ijshockeyclub Leksand staat laatste in de stand in eerste klasse.  Ze verloren na ons bezoek AL hun wedstrijden.

Aartsrivaal MORA staat eerste in de tweede klasse en samen moeten ze onderling uitmaken wie in eerste klasse blijft of zakt naar tweede klasse.  Ze bekampen elkaar minstens zes wedstrijden.  Wie uiteindelijk de meeste wedstrijden wint promoveert naar de eerste klasse.  De verliezer zakt naar de tweede klasse.

In 15 minuten waren alle 7000 tickets verkocht.  Ik was eraan voor de moeite en moet de wedstrijden volgen op de televisie.

Leksand heeft uiteindelijk verloren van Mora.  Na zes kampen was Mora de overwinnaar en mag de club promoveren naar de hoogste afdeling : SHL (Sverige hela landet). Hun werkbudget verhoogde onmiddellijk met 40.000.000 Sek.

Leksand speelt nu in de tweede klasse :  een ware afknapper voor alle supporters waarvan de meeste wonen in Leksand, Rättvik en Furudal.  Het bestuur nam grotendeels ontslag en de nieuwe mensen staan voor een grote uitdaging : zo snel mogelijk weer naar eerste klasse.

In Mora was het natuurlijk feest tot midden in de nacht.

APRIL

Begin april hadden we hier enkele prachtige, zonnige dagen van wel  15 graden.

Ik wisselde mijn spijkerbanden voor zomerbanden en heb ons tuinset op het terras gezet.  Na een lange winter is het welaan tijd om te genieten van een lentezonnnetje.

Half april stijgt overdag de termometer plots amper tot boven de nul en vriest het ´s nachts tot MIN 10 graden.  Af en toe sneeuwt het weer en waait er een koude wind vanuit het noorden.

Ik heb mijn lange onderbroek weer uit de kast gehaald en twijfel eraan om mijn winterbanden terug op te leggen.

Mijn dochter Jitske en haar vriend Simon zijn een weekje bij ons.  Heerlijk.

GROOT NIEUWS – GROOT NIEUWS – GROOT NIEUWS – GROOT NIEUWS

De KONING van Zweden, KAREL XVI GUSTAAF, was in Furudal.

kungen

Een grote, donkere, geblindeerde auto stopte voor ons warenhuis ICA en de Koning himself stapte uit met twee lijfwachten.  Hij kocht een drankje bij Tore en ging nadien naar het openbaar toilet.

Koningin Silvia wachtte geduldig in de auto.

Vanwaar het hoogwaardig gezelschap plots kwam of waar naartoe ze reden weet niemand maar Tore, de warenhuiseigenaar, heeft prompt zijn prijzen met 20 procent verhoogd.  Hij is tenslotte hofleverancier voor iets geworden.

Er gaan hier al stemmen op om de gebruikte wc-bril te vergulden.

19 APRIL

De reetjes komen nog altijd smullen van Lotjes kookkunst : aardappeltjes, worteltjes en appeltjes.

 

reetjes

 

De sneeuw is nu bijna volledig weg en ….. ons winterhout is geleverd : 17 kubiek.  We kunnen weer naar hartelust zagen en klieven.

STOCKHOLM

Vorig weekend waren we in Stockholm.  Een tweetal keren per jaar reizen we naar de hoofdstad.  Lotje koopt dan wat kleren volgens de laatste mode want hier in Dalarna is een joggingsbroek en een geruit hemd al jaren top of the bill in modeland.  Jani  Kazalski of Trinny en Suzanna zouden hier heel wat werk hebben om de “plattelanders” modebewuster te maken.  Een “schone vrouwe” moet je hier niet zoeken.

Ik liep als ramptoerist eens door de Drottninggatan waar vorige week een gek met een vrachtauto 4 mensen doodde en tientallen anderen verwondde.

stockholm terroterrorisme

 

Duizenden bloemen en knuffels lagen op alle hoeken van de straat en op de plaats van het gebeuren kleefden wel miljoenen gekleurde post-its met een vredesboodschap tegen de gevel.    Honderden mensen stonden in stilte aan Ahléns waar de vrachtauto de winkel inreed.   Een kippenvelmoment die ik liever heb bij een mooi liedje of een prachtig gebaar dan bij deze ingetogen en gemeende gevoelens van verdriet voor de onschuldige slachtoffers van gewelddadige haat en terrorisme.

OPGELET

In de kranten en op het nieuws kwam Stockholm de laatste maanden meermaals op de voorpagina wegens het agressief gedrag en gewelddaden van de allochtonen en vluchtelingen.

Ik beschouwde dat als riooljournalistiek, maar moet tot mijn schande toegeven dat ik ´s avonds na 20 uur me bijzonder onveilig voelde in de omgeving van het Centraal Station.

In de metro en T-Centralen troepten overal benden van telkens wel minstens 15 niet-blanken samen en verdwenen de “Zweden” uit het straatbeeld.  De aanwezigheid van verschillende eenheden “ORDNINGSVAKT” en “POLIS” verzachtten de sluimerende dreiging niet.   We besloten dan ook de veilige haven van ons hotel op te zoeken.

Zweden is niet meer HET Zweden van 7 jaar geleden.  Niet in Stockholm, Malmö of Göteborg maar ook niet 500 km verderop waar wij wonen.  Voordeuren worden sneller slotvast gemaakt, fietsen krijgen een extra slot en al wie er een beetje anders of verdacht uitziet wordt argwanend in het oog gehouden en buurtwachten houden her en der meer en meer toezicht.

MEI

Op 22 mei vertrokken we terug naar Zweden.  Om 15.15 uur en op 40 km van Hamburg gebeurde er een ongeval met een Roemeense vrachtauto.  De hele autosnelweg was in beide richtingen versperd.

Na zeven uur wachten, mochten we plots omkeer maken.  Het was nog meer dan een uur aanschuiven tot aan de eerste uitrit.

Ondertussen was onze ferry uit Kiel reeds vertrokken naar Zweden : weg boot, weg het avondbuffet en weg de zalige nachtrust op een zacht wiebelend schip.

Na lang zoeken vonden we gelukkig om 23.00 uur nog een tweepersoons kamer in een hotelletje.  We hebben dan toch goed geslapen en na een heerlijk ontbijt probeerden we terug om naar Furudal te rijden.

De autosnelweg was nog steeds afgezet en overal stonden vrachtauto´s op elke vrije plek met slapende, gestrande chauffeurs.

Na een lange tocht van 900 km rijden, twee overzetten, fastfood en vele koppen koffie. kropen we in Furudal woendsdagochtend om 02.00 uur doodop in ons bed.  Dat was 10 uur later dan normaal.

RITA en IVAN

Rita en Ivan, kwamen ons een bezoekje brengen.  We kennen elkaar al meer dan 38 jaar en hebben nog nooit ruzie gehad.  Integendeel.  Meestal hebben we veel leute samen.

Rita bracht haar jeugd door in de Ardennen en sprak hier alle Zweedse dorpen en steden met een frans accent uit.  Borlänge sprak ze uit als Borlange  (spreek de ange uit als een Franse engel), Montagne de Täll (Tällbergl, Falun (de -un sprak ze uit als een Franse één) en telkens toen ze het over Suisse had, kregen we de slappe lach.

Ivan genoot van de stilte en de rust, van de lekkere ijsjes van Rättvik en fotografeerde alle leuke plekjes.  Later kreeg ik een dvd vol prachtige foto´s.

Rita haalde haar hartje op met de winkeltjes vol Zweedse snuisterijen en genoot van een kopje koffie op een terrasje en verwende ons bijna elke morgens met een heerlijk ontbijt.

Het weer zat jammergenoeg een beetje tegen.  Veel wolken, wat regen, af en toe zon maar ik hoop dat ze toch een heerlijke vakantie hadden in Furudal.

MONIEK en IVAN

Bijna al onze mannelijke vrienden heten Ivan of Yvan.

Moniek en Yvan, onze vrienden uit Wijnedaele, kwamen voor de derde keer op bezoek.

Yvan is ondertussen zot geworden van Zweden en Monica, die normaal zweert bij Spanje, Sevilla en zon, begint ook al een beetje overstag te gaan.  De Zweedse mikrobe is een gevaarlijk virus.

Samen met hun  zussen en schoonbroers hadden we een gezellige week samen.  Het weer was niet goed en ook niet slecht, typisch eind juniweer : wat wolkenen weinig zon.

 

MIDSOMMAR

In België heerst al dagen een hittegolf.  Hier is het weer wisselend : ´s nachts schijn de zon, om 09 uur komen de eerste wolken en af en toe ruilt de zon met wat regenbuien.

Midsommar in Leksand was weer overweldigend.  Er kwamen minstens 20.000 mensen kijken naar het rechtzetten van de langste meipaal van Zweden.

majstang

 

In een dorpje in onze buurt viel bij het rechtzetten plots een majstång weer naar beneden.  Iedereen in de nabijheid van de paal moest vluchten voor zijn leven.  Zo´n paal weegt al snel 600 kg.  Gelukkig werd er niemand gewond.

De verantwoordelijken staken de schuld op de jongeren die zouden “geprutst hebben” aan de vasthechtingspunten van de paal.  Iemand moet de schuld krijgen.

Nu beginnen de dagen weer korter te worden.  Je merkt er gelukkig nog niets van.

ZWEDEN GAAT ER NOG MEER OP ACHTERUIT

De regering wil wegens geldgebrek meer dan 500 vårdcentrales sluiten.
Dat zijn eerste-hulp-posten in kleinere dorpen.

In Zweden hebben ze geen huisdokters.  Hier moet je eerst naar een welbepaald nummer bellen : 1177.  Een verpleegster “ik hoop het toch” luistert aan de telefoon naar je ziekte of kwaal, overlegt me een dokter en neemt dan een beslissing : medicatie nemen of naar een vårdcentrale gaan.

In het geval je doorverwezen wordt naar zo´n vårdcentrale moet je ´s morgens tussen 07.00 uur en 09.00 uur een afspraak maken.

In de vårdcentrale zitten verschillende dokters.  Zelden wordt je bij meerdere consultaties geholpen door dezelfde dokter.  Je dossier staat in de computer.

Wanneer deze dokter je niet kan helpen moet je naar het ziekenhuis gaan.

Wij, niet-Zweden, moeten steeds naar de “spoeddienst” gaan omdat we geen persoonnummer hebben.  Dat is noodzakelijk voor een vårdcentrale.

Iedere grote stad heeft een grote vårdcentrale en in kleinere dorpen is er een kleine vårdcentrale waar een verpleegster consultatie heeft.  Zij kan bloed trekken of een spuitje geven.  Zij verwijst je desnoods door naar een echte dokter.

Wel, nu willen ze in 500 kleinere dorpen, zoals vorig jaar bij ons in Furudal, de kleinere vårdcentrales sluiten.

Dus, patienten die verzorgd moeten worden of dagelijks een spuitje moeten hebben, worden nu met ziekenvervoer overgebracht naar de grotere vårdcentrales…en na verzorging teruggebracht.  Hoeveel zou dat wel niet kosten ??

Nu MOET Zweden ook, wegens personeelgebrek, meer dan 70 politiekantoren sluiten.

Een politieagent wordt in Zweden zwaar onderbetaald, en bijna niemand wil deze job nog doen.  Net als de leraars en verpleegsters.  Een politieagent, verpleegster of leraar van rond de 35 jaar oud verdient jaarlijks brutto gemiddeld 29.000 Euro.  Je zou voor minder een andere job zoeken en dat doen ze hier ook :   De politieagenten gaan in de veiligheidssector of voor verzekeringsmaatschappijen werken.  Verpleegster zoeken hun heil in Noorwegen.

Zweden bespaart aldus op de drie belangrijkste pijlers van de samenleving : veiligheid, gezondheid en onderwijs.  Ze zakken duidelijk in de statistieken van “het beste land om in te leven”.

Trond Sollied, ex-trainer van de grote voetbalploeg Club Brugge, zei ooit : als je met peanuts betaalt, krijg je monkeys.  En ik vrees dat het hier dezelfde weg zal gaan.

Welk niveau van agenten, leraars en verplegers zullen ze hier krijgen ??

Laatst was er in Ingels (hier 20 km vandaan) een man onwel geworden en men vreesde voor een hartinfarct.  Op de  nooddienst in Falun, amper 50 km verderop, zeiden dat het sneller zou gaan als men deze zieke persoon zelf naar het ziekenhuis zou brengen dan te wachten op de ziekenauto

Toen er bij iemand werd ingebroken, kon de politie pas langskomen binnen ………….
drie dagen.  De daders waren pas gevlucht en konden eventueel opgepakt worden.  Ik weet niet in welk land ze zich reeds zouden bevinden na … drie dagen !!!

Is alles nu slecht ?  Natuurlijk niet.  Het blijft hier goed, rustig en aangenaam om te leven. Geen stress, niet opgejaagd worden, alles mag en niets moet.  Alleen hoop ik dat ik niet plotseling ernstig ziek wordt of dat ze vannacht inbreken bij mij.  De auto staat vertrekkens klaar en op mijn nachttafel ligt mijn gsm en een …mes.  Buiten staat het alarm aan, maar deze gaat steeds af als mijn buurman ´s nachts thuis komt, als de reetjes komen eten of als het teveel waait.   Mijn nachtrust haal ik overdag met een siesta wel in.

JULI

KYRKBÅTSRODDEN

kyrkbåt

 

kyrkbåt1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondag keken we naar een roeibootwedstrijd in Rättvik : Kyrkbåtsrodd.  Dat is roeien in een “kerkboot”,  een soort oude vikingsboot met 20 roeiers.

Leksand won zowel bij de vrouwen als bij de mannen.

Het viel ons op dat Rättvik zelf geen boot in de wedstrijd had.  Navraag gaf ons dat ze wel vier boten bezitten maar niet genoeg roeiers om er amper één te vullen.  Dus ………………. we gaven ons op om volgende week zondag eens te komen oefenen.

We hebben nog nooit geroeid, dus wat zal dat worden.

BINGSJÖSTÄMMA

In Bingsjö, op 60 km van hier, hielden ze de grootste spelmansslag (typisch Zweeds : folkmuziek waar de viool het belangrijkste instrument is) van Zweden : wel 10.000 mensen, oud en jong tot zeer jong, komen hier samen om te genieten van muziek : viool, gitaar, accordeon en een nyckelharpa (dat is een typisch oud Zweeds snaarinstrument die met knoppen wordt bediend).

 

bingsjö2bingsjö1

 

 

Op ieder hoekje en op elke vrije vierkante meter van de “gård of torp” (grote Zweedse boerderij) staat een groepje amateur-musicanten te spelen.  Iedereen mag meedoen.  Je neemt gewoon je muziekinstrument en je komt gewoon bij een willekeurige groep staan.

Ze spelen overal : links, rechts, voor je en achter je.  Het is een kakafonie voor je oren. Maar wel reuze gezellig.

Hier lijken ze wel allemaal verslaafd aan folkmuziek.  Sommigen lijken wel ADHD te hebben.  Ze spelen hier een paar liedjes mee en lopen dan zo snel als ze kunnen naar een volgend groepje om dan ook daar weer enkele liedjes mee te spelen.  Zo doen ze de hele toer van het terrein.

Op een podium spelen dan de “echte” artiesten.

De meeste toeschouwers komen hier met de hele familie gezellig genieten van het schouwspel.  Ze hebben hun stoeltjes of zeteltjes mee en een koelbox vol drank en eten.

Uren kunnen ze zitten kijken naar alles wat rondom hen gebeurt.

Eten ………. om zes uur kregen we wat honger en besloten we aan te schuiven aan de enigste eettent.  Op het menu kon je kiezen tussen een hamburger of een hotdog.

We kozen voor een hamburger en bij nader inzien was een worstenbroodje beter geweest.

Op gelijk welke organisatie in de hele wereld, tussen 5 en 7 uur krijgen de meeste mensen honger.  Als organisator moet je dan klaar zijn voor de coup-de-feu.

Hier kom je aanschuiven aan de kassa.  Je bestelt twee hamburgers en twee biertjes.
Je volgt de rij wachtende mensen aan de grill.  Je ziet dat ze voor jou twee bevroren stukken vlees op de bakplaat leggen en dan moet je wel meer dan 15 minuten wachten tot je vleesje gaar is.  En zo doen ze rustig verder.  Eerst de bestelling en dan beginnen ze te bakken…. en zich haasten ….vergeet het maar.

Toen we tegen 7 uur naar de danstenten gingen, stond er ondertussen wel meer dan 50 mensen te wachten op een hamburger.

De danstenten.  Nu komen de echte Zweden in actie.  De eerste noten van de violen waren amper gestreken en hop, …. de dansvloer staat vol met polkadansers.  Daarna een wals en zo ging het de hele avond door.

Toen we een uurtje later vertrokken kwamen er nog heel wat oudjes en gepensionneerden toe op Bingsjöstämma.  Het wordt voor hen weer een wilde nacht.

KYRKBÅTRODD

Zoals beloofd begin juli, zijn we nu lid van de RRK roeiclub :  de Rättvik Rodd Klub.

De eerste les begon met wat zit – en roeitechnieken.  Hoe je je voeten en je handen moet plaatsen en wat je moet doen als je peddel vast komt te zitten.

Na de theorie kwam de praktijk.  Lotje en ik mochten helemaal achteraan plaatsnemen.  Zo konden we kijken hoe de meer ervaren roeiers hun peddels hanteerden.

We roeiden een uurtje op het Siljanmeer en ik raakte wel vier keer vast met mijn roeispaan.  Wanneer je iets te enthousiast roeit en wat te ver met je peddel gaat, komt deze plots vast te zitten door de kracht van het water en door de scherpe hoek van je peddel.  Je hebt wel drie man nodig om je peddel terug los te krijgen.

MIJN EERSTE MOESTUIN

De ganse winter las ik alles wat er te vinden was over sla, bonen, radijsjes en spinazie en zette nu mijn plannen en tekeningen over naar mijn eigen moestuin.

Elke dag speurde ik naar wat beweging van het zaad.  Na 5 dagen begon er leven te komen bij de radijsjes.  Ik was dolgelukkig om een paar minuskule sprietjes.

Het was nog niet veel, maar het was pas het begin.

Tijdens de volgende drie weken rezen de bonen en de spinazie.  De wortelen waren de laatste zaadjes die uitkwamen.

pall

 

Ik plantte ook zes aardbeienplantjes die nu toch aardig beginnen bloemen te krijgen.

Ik kon niet meer stoppen en plantte een kersenboom en drie frambozenstruiken.

Een risico hier wegens de zeer koude winters.

Nadat een twintal kraaien en kauwen besloten uit eten te gaan en mijn kleine plantjes voor een buffet namen, maakte Lotje voor mij een vogelverschrikker.

VRIENDEN

Na vijf jaar Furudal beginnen we hier al vrienden te krijgen.

Sommigen zijn Zweden en anderen zijn Nederlanders of Belgen.

Guido, een Antwerpenaar, woont hier een vijftal kilometers vandaan.  Hij werkt meestal in Duitsland, dus zien we hem maar een drietal keren in het jaar.

Marianne en André wonen nog in Middelburg, maar hebben in Dalarna, in Kättbo, al meer dan 10 jaar een vakantiehuisje.  We hebben elkaar vorig jaar in mei op weg naar de grootste waterval van Zweden aangesproken en bij toeval maakten Marianne en Lotje contact via Facebook.

Het moet goed gaan tussen ons want we hebben al een paar keer met elkaar afgesproken.  Telkens was het reuze gezellig.  We kijken al weer uit naar een volgende afspraak.

Karen, uit Friesland, hebben we ontmoet in het bubbelbad in het zwembad van Rättvik.  Er zijn slechtere plaatsen om iemand te leren kennen.

Lotje houdt via Facebook met haar contact en soms zien we elkaar in Rättvik of Mora.

Natuurlijk hebben we nog Åke en Britt en al hun familieleden, die ook bij ons op bezoek komen.   Lars van de bootclub begint ook al langere gesprekken met ons te houden en de leden van de Hembygvereniging beginnen ons te kennen.

Lotje komt af en toe een bekende tegen van de breiclub en in de roeiclub beginnen we elkaar een beetje te kennen.

Jorgen, die onze pellets levert, zien we in de zomer bijna elke dag bij de bakker en Gustav van de ijshockey ontmoeten we meestal bij de glazenmaker.

CLASSIC CAR WEEK

Hét evenement van Rättvik.

ccw1

 

ccw2

 

 

 

 

 

 

11 maanden en drie weken voorbereiding voor de organisatoren,  500 vrijwilligers die alles in goede banen moet leiden, duizenden cruisende oldtimers, tientallen rock and roll bands, eettentjes, tentjes vol vintage snuisterijen en kleedjes uit de jaren 50 en 60 en 100.000 bezoekers die uren langs de weg zitten kijken naar de traag-voorbij-rijdende “raggarbilar”.

ccw6ccw7

 

ccw5ccw11

 

 

Dat is de Classic Car Week.

Tussen de oldtimers rijden er heel wat mooie exemplaren.  Sommige auto´s lijken te zweven over het wegdek.  Je hoort nauwelijks de motor draaien.  Hun eigenaars genieten van de bewonderende blikken van de toeschouwers.  Vol trots maken ze uren rondjes.  Een lust voor het oog.  Ook voor de niet-geïnteresseerden.

Natuurlijk zitten er ook aartslelijke en  totaal verroeste bakken tussen.  Hoe lelijker de auto, hoe luider hun autoradio klinkt.

Helemaal gek worden ze hier wanneer er een burnout wordt gedaan.  Minuten nadien zit je nog midden in de rook en ruikt de hele omgeving naar verbrand rubber.

ccw16ccw17

 

 

Dat een burnout niet zonder risico´s is, bewees gisteren een vrouw toen ze tijdens zo´n actie los in een bushokje reed.  Gelukkig zaten er geen reizigers te wachten.

´s Avonds spelen overal verschillende bandjes muziek uit de tijd van toen onze ouders naar de feesttent gingen.

ccw18

Alcohol vloeit hier rijkelijk en echt Zweeds wordt het dan helemaal wanneer dronken Zweden op de vuist gaan.  Je kan al eens een klein, ietsepetietse meningsverschilletje hebben.

Het geweld  waarbij messen, matrakken of vuurwapens gebruikt worden stijgt jaar na jaar .

De lokale politie roept momenteel op om met mate alcohol te verbruiken want maandagnacht troffen ze 162 bestuurders aan die alcoholgeïntoxiceerd waren.

 

DE ROEICLUB

Vorige week moesten we roeien om een bruidspaar van de kerk naar de feestzaal over te brengen.

blöllop1

kyrkbåt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het was heel leuk, maar ook heel zwaar.  Een volwaardige boot bestaat uit 20 roeiers en nu waren we amper met z´n zevenen om onze stuurman, het bruidspaar en de fotograaf te vervoeren.

Het bruidspaar werd uitgewuifd door alle familieleden die de  typische Dalarna kleren droegen.  Heel mooi om te zien hoe de traditie bewaard blijft.

Ik heb de bruidegom nog willen verwittigen dat hij op zijn beslissing nog kan terugkomen, maar tevergeefs.  Lotje snoerde mij alras de mond.

Zaterdag ll. moesten we 2 maal een bruidskoppel over het Siljanmeer naar hun bestemming brengen.

Het meer was zeer woelig met grote baren en ik had alle moeite om mijn roeispaan netjes boven het water uit te drijven zodat deze niet vast kwam te zitten.  Ik zou beschaamd geweest zijn om mijn onhandigheid.

De eerste vaart was om 14.00 uur en één uur later legden we weer veilig aan aan de bootclub.  De volgende rit was om 17.30 uur.  De verantwoordelijke van de roeiclub trakteerde ons allen op koffie met gebak in de plaatselijke bakkerij.

We zaten met z´n allen, negen leden, aan één grote tafel en niemand zei iets.  Het leek een maaltijd na een begrafenis.  Pas toen Lotje terloops opmerkte dat de Zweden rapper van man of vrouw veranderen dan van onderbroek, had ze plots alle aandacht.

Na een uurtje reden we terug naar de club.  In het clubhuis, ik wist niet eens dat deze bestond en deze zag er prachtig uit (verschillende sofa´s, een eet-en zithoek, een keuken, een bemeubeld terras, een muziek- en een barbecueinstallatie), hield het bestuur een kleine vergadering om meer leden aan te werven.  Gelukkig werd ook onze mening gevraagd.

Om 17.30 uur roeiden we een laatste keer wel meer dan 3 kilometer naar de feestzaal aan het water.  Gelukkig ging er nu een kleine buitenboord motor aan de kerkboot zodat we tijdens de terugvaart gewoon konden genieten van het uitzicht.

GOTLAND

Begin september gingen we een weekje naar Gotland, een eilandje op 90 km van Stockholm en met de meeste zon in Zweden.  Het was drie uur varen met de overzet.

gotland2gotlandd

De eerste dag bezochten we de hoofdstad Visby.  Deze lijkt binnen de vestingen een beetje op Brugge : kleine huisjes, mooie gebouwen, winkeltjes voor de toeristen en kasseiweggetjes.

gottland

gotlandgooland5

Het mooiste waren de muren met uitkijktorens rondom de oude stad en de prachtige kerken.

De dag erop reden we naar Fårö (eiland van de schapen).  Amper 10 minuutjes met de gratis overzet.  In de zomer schuiven ze hier soms tot twee uur aan om naar het eiland te varen.

De eerste plaats die we tegenkwamen was een terrein vol schroot.  Borden langs de weg lieten ons weten dat er hier een restaurant en een jeugdherberg gevestigd was.  Wie komt er hier nu eten of slapen ?

De parking stond vol met auto´s en toeristen gingen het restaurant in en uit.  Nieuwsgierig als we waren besloten we een kijkje te nemen binnenin.

 

Crêperie TATI

fårö1fårö5

 

 

Het was er primitief, vooroorlogs en oergezellig.

We bestelden elk een gevulde pannenkoek  en deze smaakte overheerlijk.

Terwij zijn dochter de klanten bediende, zat de baas gezellig met hen te praten .  Er werd weinig Zweeds gesproken : Engels en Duits hadden de bovenhand.

Na onze buik gevuld te hebben, bezochten we verder het eilandje vol leuke zandstranden, natuur en wondermooie basaltrotsen.

gotland4fårö

 

 

De derde dag verkenden we het zuiden van het eiland en de dag erop reden we zomaar wat rond om iets te kunnen zien.

Vlakbij de stad Visby ligt een pretpark met als thema : Pipi Langkous.

In het park staat het echte huis van Pipi.  Het huis dat in de films werd gebruikt.

gottlland

 

Na vier dagen hadden we het eiland gezien.  Gotland is niets in september.

Alle toeristen zijn weg en bijna alle bezienswaardigheden, eetgelegenheden en koffiehuisjes zijn gesloten.

We hadden daarbij ook nog veel grijze wolken en regen.

Bljkbaar hadden we een verkeerde week gekozen om hier naar toe te reizen.  Volgens kenners is Gotland in de zomer net klein Ibiza : feesten, dansen en zuipen.

DE ROEIKLUB

De roeiklub is een typisch voorbeeld van hoe de Zweden echt zijn : sociaal mindervalied.

Wanneer je toekomt om aan de training te beginnen, zeggen ze zelden goeiendag.  We staan dan in een cirkel te wachten tot iemand besluit wat we gaan doen.  Tijdens het roeien laat de stuurman ons op een willekeurige manier roeien en oefeningen doen. Natte-vinger-werk noem ik het.  Soms varen we na een half uurtje op het water terug aan land.   Er zit geen structuur in de lessen.

Het schitterend klubhuis wordt amper gebruikt.

Na de training gaat iedereen terug naar huis.

Op het einde van het roeiseizoen was er een “klubfeest”.  Mia en Mariek zorgden voor de koude schotel en Lotje bereidde een heerlijk dessert.

Toen we de week ervoor vroegen met hoeveel deelnemers we zouden zijn, kregen we als antwoord : tussen de tien en twintig.

De avond zelf waren we amper  met negen.  Dus hadden we van alles meer dan de helft te veel.

De allerlaatste zondag van september was de poets- en opkuisdag.

Toen ik aankwam, was Mariek (lees hierna ook het bijzondere verhaal) reeds tuinafval naar een afvalhoop verderop aan het brengen.  Ik hielp een half uurtje mee.

Twee bestuursleden kwamen toe met een aanhangwagen vol tuingereedschap en begonnen zonder iets te zeggen met het snoeien en maaien van de struiken rondom het terrein.

Twee anderen werkten in het klubhuis aan de keuken.

Niemand zei ons wat we moesten doen en ik besloot dan maar het gras te maaien.

Na anderhalf uur reed ik terug naar huis.  Niks gezelligheid, geen koffie of een versnapering, geen gezellige babbel  en ……geen dank u wel.

We zien elkaar terug in mei 2018.  Eigenaardige klub.  Eigenaardige Zweden.

MARIEK

Mariek is een roodharig lid van de roeiklub die vlot Zweeds praat tegen de andere leden.  Wij praatten ook Zweeds tegen haar.

Na een les of vier vroeg ze plots aan mij of wij van België kwamen en meer bepaald van Brugge.  Ze had een Brugs adres zien staan van garage Focke in de nummerplaat.

Ik was bijzonder verbaasd omdat ze in het Nederlands tegen mij sprak.  Ze was zelf van Zeeuwsvlaanderen, werd geboren in Brugge en woont reeds zeven jaar in Zweden met haar Oostende man.

Ze werkt in Rättvik in het bureau van toerisme.

Lotje en ik stonden met open mond te luisteren.  Dat hadden we nu niet verwacht.

DE GROOTSTE MARKT VAN ZWEDEN

marknad

 

marknad1

 

In Rättvik houden ze in oktober en mei een markt.

Elk plein en iedere straat staat drie dagen vol met kraampjes gevuld met handtassen, truien, sokken, worsten, kaas , handwerk enzovoort.  Kortom alles wat je normaal op een markt kunt kopen..  De kraampjes met de meeste klanten verkopen kinderspeelgoed, snoep en worst.

Wel 100.000 mensen bezoeken de grootste markt in Zweden.

Op de markt staat ook een kermis met attracties die waarschijnlijk vlak na WO II gebouwd werden.  Oude kermistuigen.  Maar toch amuseert het jong geweld zich.

OKTOBER

Het begint hier ´s nachts reeds te vriezen en enkele kilometers verderop viel er al wat sneeuw.

De omgeving ziet er wondermooi uit door het pallet aan herfstkleuren : de bossen kleuren geel, oker, rood en bruin. Het is super leuk en gezellig om een wandeling te maken in de natuur.

 

ZWEDEN GAAT EROP ACHTERUIT DEEL 3

Zweden ontvangt procentgewijs de meeste vluchtelingen ter wereld.  De straten lopen vol met mensen die hun thuisland in Syrië, Iran, Irak, Afghanistan, enz ontvlucht zijn naar een beter en veiliger leven.

Ze doen hier dan ook alles om deze mensen ingeburgerd te krijgen.  Geen moeite is te groot.  Geen Kroon is te veel.  Ze worden verzorgd met luxe en ondergebracht in hotels of motels.

Ze krijgen Zweedse les, krijgen zwem- en skiles en worden uitgenodigd bij de plaatselijke sportclubs.  Ze zitten in de biblotheek met een ipod, ipad of laptop, dragen de laatste mode en ze gaan gratis naar alle evenementen …. enfin    de mannen toch.

De vrouwen zien we in het centrum wandelen met een kinderwagen en een bolle buik….hoogzwanger.

Wat brengt het allemaal op :  slechts enkelen vinden een job in de horeca of  in het dierenpark en de jongeren hangen uiteindelijk na school rond de plaatselijke pizza of kebab, Mc Donalds of Max of in Borlänge in het shoppingcomplex Kupolen of bezetten de zetels in het restaurant van Ikea en bijna niemand zoekt of maakt contact met de lokale bevolking.

Wanneer we de Zweed vragen wie dat allemaal betaalt, antwoorden ze trots : de staat of de gemeenschap en als we vragen hoe het komt dat er geen geld genoeg is voor de arme Zweden, de eigen jongeren die ook geen werk vinden en de gepensioneerden die het met een aalmoes moeten rooien, vertellen ze ons dat dat verschillende budgetten zijn die vrijgemaakt worden en dat het ene niets te maken heeft met het andere.

Ik heb reeds geschreven dat politiekantoren, hulpposten, banken, enz worden gesloten en dat politieagenten, leraars en verplegend personeel zwaar onderbetaald worden wegens een tekort aan de nodige financiën.

Nu klagen dezelfde mensen, die ooit de vluchtelingen steunden, dat er voor hen geen geld meer is door  ………….       de steun aan deze vluchtelingen.

Mensen die langdurig ziek waren of maanden moesten thuis blijven na een werkongeval , worden nu verplicht om hun ziekte-tijd drastisch in te korten en zo spoedig mogelijk terug te gaan werken of nieuw werk te gaan zoeken.  Wie dichtbij huis geen werk vindt moet maar zoeken naar werk in HEEL Zweden en desnoods verhuizen van Zuid naar Noord en andersom…. 1000 km verderop !!!!

Zelfs mensen die na 30 jaar werken nooit ziek waren geweest, moeten nu na amper één maand thuis zijn, terug gaan werken en verliezen hun uitkering.  Wat hun dokter ook  voorschrijft.

Al decennia lang worden in de winter de wegen vrijgemaakt van sneeuw en ijzel.  Het geld daarvoor komt van de belastingbetaler.  Deze winter vroeg men hier in Furudal aan iedere gezin om 1000 Sek per jaar te betalen voor het uivoeren van deze noodzakelijke werken.  Dat werd op zo´n grote verontwaardiging en tegenstand onthaald dat men het voorstel onmiddellijk afvoerde.

Kortom, er is geld tekort om ALLES te betalen en dat gaat men extra halen bij de bevolking, die al één der hoogste belastingen betaalt in Europa.

In het noorden van Dalarna werd de materniteit in het ziekenhuis afgeschaft.

Wie nu moet bevallen of een ziek kindje naar het ziekenhuis moet brengen en in het verste puntje van de provincie woont, moet nu naar Falun rijden.  Dat is maar 250 km verder  dan vroeger.  Er gaan hier veel pasgeborenen de voornaam van een hulpverpleger of een brandweerman krijgen die onderweg een bevalling tot een goed einde helpt te brengen.

Zweden gaat er verder op achteruit en de mensen beginnen steeds meer en meer, nog meer te klagen.

HET RUIKT HIER NAAR STRONT

31 oktober

Deze ochtend omstreeks 06.30 uur werd ik wakker door een vieze geur in de slaapkamer.

Het rook hier precies naar stront en riool.

Half slapend slenterde ik naar de badkamer en ook daar rook het zeer onwel.

Ik wist niet wat er aan de hand was maar hoopte toch niet op een lek in de afvoer.

Het was nog donker buiten  en besloot nog wat verder te soezen in bed.  Ik kon nu toch niets doen.

Pas toen Lotje wat later ook wakker werd van de penetrante geur besloot ik van buiten een kijkje te gaan nemen, of beter gezegd wat te gaan snuiven.  Aan de voorkant van ons huis rook ik niets eigennaardigs en vreesde reeds voor een lek in de afvoer van het toilet.

´s Morgens zocht ik tevergeefs onder het huis naar sporen van een breuk of een lekkage in de riolering.

De reuk verdween langzamerhand en ik vergat het voorval.

Toen in de namiddag Britt en Åke op bezoek kwamen, kwam de opgehelderdering.

Åke vroeg mij of ik niet wakker was geworden van de ruimdienst van de afvoerputten.

Deze morgen, heel vroeg, iets na zes uur, reed de vrachtauto, luid piepend, achteruit op onze  oprit.  Onder ons slaapkamervenster begon de bestuurder de afvoerslangen uit te rollen naar mijn twee putten en met een hels lawaai werden ze leeggezogen.

Een grote spot op de vrachtauto verlichtte het hele gebeuren.

Wij hadden niets gehoord en toen ik naar de badkamer ging, had ik niets opgemerkt.

Ofwel hebben we een rustig geweten, slapen we diep en zonder zorgen of worden we stilaan doof en blind.

Ik besluit van het alarm ´s nachts weer aan te zetten zodat we gewekt worden wanneer iemand ons huis nadert.

 

NOVEMBER

Lotje naait volop Kersthebbedinggetjes voor de Kerstmarkt en ik timmer rustig verder aan de trap en de hal.

Wekelijks wandelen we minstens twee uur en zwemmen we 70 baantjes van 25 m.

We hebben ons ingeschreven om op 18 augustus 2018 mee te doen aan de Vasaloppet runn.  Je mag  de 45 km ook al wandelend afleggen en daar trainen we nu op.

Het is hier soms min 15  graden, maar de dag erop kan het kwik makkelijk stijgen tot  boven nul.  De temperatuur is hier zeer onvast.

De ene dag wandel je tot je enkels in de sneeuw en de dag erop worden die zelfde enkels kletsnat van de gesmolten sneeuw.

 

MORA GAAT ER WEER OP VOORUIT, MAAR IN FURUDAL WAS ER EVENTJES PANIEK

Deze week opende in het ziekenhuis van Mora weer de materniteit.  Het gebouw heeft een opfrissing gekregen en de inwoners van Dalarna kregen de raad om wat vroeger in bed te kruipen en het gezellig te maken……………. .  De materniteit moet tenslotte geld opbrengen en zonder geboortes gaan ze failliet.

Wie ook failliet is gegaan is de ijshockeyborg.  Dat is het internaat waar tijdens de zomer wel meer dan 1000 kinderen verblijven die les krijgen in de ijshockeyclub van Furudal.

Deze school bestaat meer dan dertig jaar en is de beste trainigsschool in Europa.  Ze komen hier zelfs van Amerika en Canada om bijscholing te krijgen.

Voor één week les betaal je meer dan 600 euro.

In oktober kreeg de instelling een belastingscontrole en de schuld bedraagt momenteel 250.000 euro.

Paniek alom in onze bescheiden omgeving.

Deze 1000 leerlingen en hun ouders zorgen in de zomermaanden voor de meeste inkomsten voor het warenhuis, de twee bakkerijen, de pizzeria en de camping.

Zonder ijshockey gaat onze gemeente langzaam dood : de kleine zelfstandigen zullen hun winkel moeten sluiten en de lokale bevolking zal moeten verhuizen om elders werk te vinden.

Ik had reeds zelf een berekening gemaakt : meer dan 1000 kinderen x 600 euro inkomsten en daarop hadden ze voor 250.000 euro schuld aan onbetaalde belastingen.  Hier moet er iemand rijk zijn geworden op de kap van hardwerkende vrijwilligers.

Het bevrijdende antwoord kwam de dag erop :  in Furudal heb je een ijshockeyclub die eigenaar is van de ijspiste, een ijshockeyschool en een internaat.

Het ene heeft geen financiële bindingen met de andere.  Ze werken wel tesamen maar bestaan eigenlijk apart.

De ijshockey blijft in Furudal en de school zet in 2018 zijn aktiviteiten verder.

We hopen hier allemaal dat enkele geldschieters en de gemeente Rättvik voor een oplossing zorgt.  Zolang het internaat maar niet wordt verkocht aan makelaars die het zullen platgooien om hier een woonwijk of appartementsgebouw te bouwen.

BIJNA DECEMBER

Het is bijna Advent en dan worden de huizen  en hun tuinen hier ´s avonds versierd met honderden lichtjes en kaarsen.

Het is leuk om hier ´s avonds rond te rijden en te kijken naar alle Kerstverlichting.

Overal houden ze hier een Kerstmarkt.  Het woord is groter dan menig evenement, maar een Zweed is zot van rommelmerktjes vol snuisterijen.  Ze zijn nog zotter van Kerst.

Breiwerk en naaigoed uit grootmoeders tijd verwisselen voor enkele kronen van eigenaar.

Aan een kraampje met lotjes staan de meeste nieuwsgierigen.  Ook al is de prijs een niemendalletje.

Op elke markt draait de keuken volop want een Zweed houdt van een kop koffie met een broodje, een kanel – of saffranbullar zeggen ze hier.  Nergens wordt alcohol geschonken.

STERRENNACHT

Eind november reden we naar Västerås, 220 km van ons huisje.

Ik verraste Lotje met een optreden van Carole, Måms Zelmerlöw, Loreen, Ace Wilder en Petra Marklund.  Na het optreden sliepen we in een romantisch hotelletje.  Waren we 20 jaar jonger geweest dan was ons gezin vast en zeker uitgebreid met een zevende telg.

 

västerås

Drie ex-winnaars van het Eurosongfestival betekent niet automatisch dat het een spetterende show zal worden vol zang en amusement.

Neen.  Ik had hoge verwachtingen van deze avond.  Niettemin omdat er de maanden vooraf overal reklame werd gemaakt voor deze spetterende zaalshow met vijf topartiesten.

Helaas….., voor wat covers van The Beatles, Georges Michael, The Police en Genesis ben ik niet zover gereden.

Loreen (helemaal kaal geschoren…OMG)  zong wat alternatieve liedjes en een eigenaardige versie van Euphoria.

loreen

Måms en Carola zingen live uitstekend maar kregen jammergenoeg het publiek niet mee en Heroes kon daar niets aan veranderen.

västerås1

Het enige lichtpuntje was een hit uit 2012 van Petra Marklund : händerna i himlen.  Lotje en ik hadden het liedje nog nooit gehoord op de Zweedse radio of tv, maar hier stonden de 1800 aanwezigen allemaal recht en zongen luid mee met de handen in de lucht.

Prachtig.  Eventjes kippevel gevoeld.

Nu we toch zover van huis waren reden we de dag erop naar Stockholm.  Amper 110 km verderop.

jul stock2jul stock1

 

Terwijl Lotje ging shoppen, bewonderde ik ondertussen de Kerstversiering.

Toen we ´s avonds laat thuis kwamen, hadden onze hertjes hun buikje weer volgegeten aan wildvoer en de patatjes en karrotjes van Lotje.

In Zweden zeggen ze ook : Borta bra men hemma bäst (Oost West Thuis….)

 

hertjes zweden

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s